آقای دهنمکی! چندی پیش به خیالی خام و آرزوی آن که شما را به اندیشیدن وا دارم در وب لاگ شما برایتان پیامی گذاشتم با عنوان این که "اخراجیهای ۳ را بسازید". در آن هنگام مقصود من از اخراجیها ندا و سهراب و دیگر جوانان ایران زمین بودند که از زندگی اخراج شدند، تنها به جرم این که به دنبال حق بودند. هنوز امیدوار بودم شاید صدائی از شما برخیزد، بنا بار ادعای حق طلبی خودتان. آقای دهنمکی! این بار که مینویسم، ندا و سهراب تنها نیستند. محسن و محسنها هم به آنها پیوسته اند. دیگر مهم نیست فرزند چه کسی بوده اند. نسل ما فاصلههایی که شما پدران برای ما ساخته بودید در نوردید. آقای دهنمکی! اخراجیهای ۴ را هم میتوانید بسازید. از همکاران دیروز خودتان، از همسران باکری ها. از سعید حجاریان، از ابطحی، از بهزاد نبوی. اینها که تا پریروز خودی بودند، و یا از محسن روح الامینی و پدرش که تا دیروز خودی بودند. دائره خودیها هر روز تنگتر میشود آقای دهنمکی. ممکن است مجبور شوید اخراجیهای ۵ را در زندان اوین بسازید و در ذهن خودتان در انفرادی.
.
عزیز دلم ده نمکی اول از همه باید یک اخراجی ها در مورد ماجرای کوی دانشگاه بسازه که با چماغ ریخت رو سر دانشجوها و کوی دانشگاه را به خاک و خون کشید.بعدش هم این حیف آقا که به این جونور میگی
ReplyDeleteدرست می گویید گرامی!
ReplyDeleteاما ادبیات ما با آنان متفاوت است چون جنس ما متفاوت است.